عبادت يكى از مهمترين امتيازات انسان ، نوع برخورد او با دستورات الهى و فرامين حضرت حق است . ارتباط انسان با معنويّت ، و عجين شدن روح و روان آدمى با عالم الهى ، و سائيدن سر به درگاه معبود عالم غرض خلقت است كه ما خَلَقْتُ الْجِنِّ وَ الانْسِ الَّا لِيَعْبُدونَ . معصومان عليهم السلام الگوى تمام عيارى براى رساندن انسان به اين مهم هستند . بى ترديد اگر ما خود را در آيينهء تمام تماى حضرات معصومان عليهم السلام بر انداز كنيم تمام كمبودها و نقصهاى خود را جبران مىنماييم و در پى كسب فضايل و ملكات اخلاقى راه سعادت را خواهيم پيمود . وجود مقدّس ام‌الائمه حضرت زهرا عليها السلام در اين امر انسان كاملى بود كه با رفتار و كردار خود نوع بشر را به اين مهم دعوت كرده است . در احوالات حضرت نقل شده است كه : مَتى قامَتْ فىِ مِحْرابِها بَينَ يَدَىْ رَبِّها ظَهَرَ نُورُها لِمَلائِكَةِ السَّماءِ كَما يَظْهَرُ نُورُ الْكَواكِبِ لَاهْلِ اْلَارْضِ وَ يَقُولُ اللّهُ لِمِلائِكَتِهِ : يا مَلائِكَتِى ! انْظُروا الى امَتِى فاطمةُ سَيِّدَةُ امائِى قائِمَةً بَينَ يَدى تَرْتَعِدُ فَرائِصُها مِنْ خِيْفَتِى وَ قَدْ اقْبَلْتُ بِقَلْبِها عَلى عِبادَتِى اشْهِدُكُمْ انِّى قَد امِنْتُ شِيْعَتَها مِنَ النَّارِ . « 1 » « هر گاه در محراب خود در برابر پروردگارش مىايستد ، نورش به فرشتگان آسمان مىتابد ، چنان كه نور ستارگان بر زمين مىتابد و خداى متعال به فرشتگانش مىگويد : اى ملائكهء من ! ببينيد كنيزم فاطمه بانوى كنيزانم را كه چگونه در برابرم ايستاده و دلش از ترسم مىلرزد و دل به عبادتم داده و با تمام وجودش براى عبادت من ايستاده ، گواه باشيد كه

--> ( 1 ) - بشارةالمصطفى ، ص 197 و امالى شيخ صدوق ، ص 112 ، مجلس 24 ، حديث 2 .